Friday, April 3, 2020

”நினைத்திருக்கிறோம் சார்” (உதிரிப்பூக்கள் மகேந்திரன்)

“உதிரிப் பூக்கள்” மகேந்திரனின் எதிரிகளும் வியந்து சிலாகிக்க வேண்டிய படம்
அவரது எதிரிகள் யார் என்பது நாமறியோம்
ஆனால் சினிமா தெரிந்த எல்லோரும் அந்தப் படத்தை வியந்து கொண்டாடுகிறார்கள்
அதுகுறித்து ஒருமுறை மகேந்திரன் சார் இப்படி சொன்னதாக நியாபகம்
“குறைந்த அளவிலான தவறுகளோடு எடுக்கப்பட்ட படம் “உதிரிப் பூக்கள்”
என்ன ஒரு மதிப்பீடு
அவரைப் பொறுத்தவரை அவர் வேறு அவரது படம் வேறு அல்ல
எனில்,
தன்னை விட்டு கொஞ்சம் வெளியே சென்று நின்று தன்னை மதிப்பீடு செய்வது என்பது இதுதான் போலும்
அந்த மகா கலைஞனின் முதலாவது நினைவு தினம் இன்று
”நினைத்திருக்கிறோம் சார்” சொல்வதேகூட அவருக்கான மரியாதையும் அஞ்சலியும்
வணக்கம் சார்

Thursday, April 2, 2020

ஆனால் இவை ஏதொன்றிற்கும் ஆளற்றவர்களுக்கு....

நேற்று காலை பள்ளிக் கல்வித்துறையின் மேநாள் இயக்குனரும் தற்போதைய தமிழக அரசின் இணைச் செயலாளராகவும் (துறை நினைவிற்கு வரவில்லை) கார்மேகம் சார் அலைபேசினார்
இன்று தோழர் மோகனா ( Mohana Somasundram ) அலை பேசினார்
கார்மேகம் சார் தென் கொரியா குறித்து முக்கால் மணிநேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தார்
அது குறித்து ஒரு கட்டுரையாகவே தந்து விடுவேன்
மோகனா அமெரிக்கா குறித்து பேசிக் கொண்டிருந்தார்
ஆனால் இருவரும்
தென்கொரியா குறித்து பேசுவதற்கோ அமெரிக்கா குறித்து பேசுவதற்கோ என்னை அழைக்கவில்லை
ஒரே விஷயம் குறித்து பேசவே இருவரும் அழைத்தது
சுகர் இருக்காம்
அதனால் கொரோவிற்கு என்னைப் பிடிக்குமாம்
என்னைப் பிடித்தவர்களை நோக்கியே நான் பயணப்படுபவனாம்
அதனால்
வீட்டை விட்டு வெளியே வரக் கூடாதாம்
காய்கறி வாங்கக்கூட
ஆறேழு வார்த்தைகள்தான்
ஆனால் அவை
நமக்காக இருக்கிறார்கள் என்பதை சொல்லின
நாம் அநாதை அல்ல என்று சொல்லின
எதற்கு மறைத்துக் கொண்டு
அப்படி ஒரு உற்சாகம் வந்துவிட்டது
உங்களுக்கும் இதுபோன்ற உற்சாகத்தை யாரேனும் தந்திருக்கக் கூடும்
ஆனால் இவை ஏதொன்றிற்கும் ஆளற்றவர்களுக்கு.....
நாம்தான்
நாம்தான் தரவேண்டும் அதை
வெளிபோக முடியாத உடம்பு
ஆனால் என்ன
அவர்களுக்காக சிந்திப்போம்
அவர்களுக்காக எழுதுவோம்
அவர்களுக்காக செயல்படுவோம்

Tuesday, March 31, 2020

அங்குதான் கேட்க முடியும்

முதலாளித்துவத்திற்கும் சோசலித்திற்கும் இடையேயான முக்கியமாமான் வேறுபாடு என்னவென்று கொரோனா கற்றுக் கொடுக்கிறது
முதலாளித்துவம்
ஒரு நாட்டில் உள்நாட்டுப் பிரச்சினை என்றால் தலையிட்டு ராணுவத்தை அனுப்பி சட்டாம்பிள்ளைத்தனம் செய்யும்
சோசலிசம்
ஒரு நாட்டில் பேரிடர் என்றால் மருத்துவர்களையும் மருந்துகளையும் அனுப்பும்
முதலாளித்துவ அரசு மருந்தையும் மருத்துவர்களையும் அனுப்ப நினைத்தாலும் இயலாது
காரணம்
அது தனியாரிடம் இருக்கும்
என் அன்பிற்குரிய திரு நாராயணன்
உங்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்பது எனக்குத் தெரியும்
ஆனால் கொஞ்சம் விவரம் தெரிந்த உங்கள் ஆட்கள் சீனா மீது வைக்கும் விமர்சனங்களை பிறகு பார்க்கலாம்
இதுபோன்ற பேரிடர் நேரத்தில் நம்மால் ஒரு சோசலிச நாட்டிடம்தான் உதவியை எதிர்பார்க்க முடியும்
நமது மத்திய அரசு 10000 வெண்டிலேட்டர்களை சீனாவிடம்தான் கேட்கிறது
இப்போதும் நீங்கள்,
“இது எங்கள் அரசு” என்று உளரக்கூடும்
உங்கள் திருப்திக்காக அதை ஒப்புக்கொணடாலும்
உங்கள் அரசால்
அங்குதான் கேட்க முடியும்
கொஞ்சம் ஓரமா நின்னு வேடிக்கை மட்டும் பாருங்கள்

அணைத்துக் கொள்கிறேன்

சென்னை அண்ணா அறிவாலயத்தில் உள்ள “கலைஞர் அரங்கம்”
மற்றும்
விழுப்புரத்தில் உள்ள கலைஞர் அறிவாலயத்தில் உள்ள அரங்கம்
ஆகியவற்றை
கொரோனா பாதிக்கப்பட்டுள்ளவர்களுக்கான முகாம்களாக பயன்படுத்திக் கொள்வதற்கான அனுமதிக் கடிதங்களை
சென்னை மாநகராட்சி ஆனையரிடமும்
விழுப்புரம் மாவட்ட ஆட்சித் தலைவரிடமும் திமுக வழங்கியிருப்பதாகத் தெரிகிறது
திருச்சியில் உள்ள கலைஞர் அறிவாலய அரங்கமும் ஒப்படைக்கப் பட்டிருக்கலாம்
அல்லது ஒப்படைக்கப்படும் என்றே நம்புகிறேன்
திமுக தோழர்களை அணைத்துக் கொள்கிறேன்

Saturday, March 28, 2020

ஆனாலும் சுசிலா அம்மாவின் கழுத்தளவுதான்

மேடை நிகழ்ச்சிகளில்
குறிப்பாக மேடை இசை நிகழ்ச்சிகளில்
இசையைவிடவும்
அல்லது இசை அளாவிற்கேனும் ரசிப்பதற்கு எனக்கு நிறைய இருக்கிறது
கலைஞர்களின் உடல்மொழி
அதிலும் குறிப்பாக தபேலா போன்ற தோலிசைக் கலைஞர்களின் உடல்மொழி
அப்படி ஒரு த்பேலாக் கலைஞரின் உடல்மொழிக்கு ரசிகனாகிப் போய் இருக்கிறேன்
அநேகமாக இளையராஜா, கணேஷ் கிருபா , லக்‌ஷ்மன் ஸ்ருதி உள்ளிட்ட அனைத்து மேடை நிகழ்ச்சிகளிலும் பங்கேற்கிறார்
SPB சாரின் உதவியால் அவரது பெயர் கண்பதி என்று தெரிந்துகொள்ள முடிந்தது
கணேஷ் கிருபாவின் கச்சேரியில் ஷைலஜாவுடன் ”பாரதி கண்ணம்மா” பாடலை SPBபாடி முடித்ததும் சார் அந்தத் தபேலாக கலைஞரிடம் சென்று கை குலுக்கிவிட்டு அவரது பெயரைக் கேட்கிறார்
”கணபதி“
என்கிறார் கணேஷ்
”அமர்க்கலம் கணபதி. எனக்கு அண்ணன் அல்லவா. ஆமா நான் சுப்பிரமணி, நீங்க கணபதி. பின்ன எப்படி. அமர்க்கலம், அமர்க்கலம்”
இதுதான் கணபதி சார் பெற்ற வாழ்நாள் ஊதியமாக இருக்கும்.
எழுந்து நின்று அவர் நெகிழ்ந்த உடல் மொழியும் அபாரம்
அவரது உடல்மொழியைப் பார்த்தே வளர்ந்தவன் நான்
கொரோனா உதவியால் பழையப் பாடல்களைத் திரும்பத் திரும்பப் பார்க்கிறேன்
”மறைந்திருந்து பார்க்கும் மருமமென்ன” மற்றும் “நல்ம்தானா?” ஆகியவற்றை நேற்று பத்து முறைக்கும் மேல் பார்த்தேன்
போட்டி
இரண்டு பிரிவுகள்
பத்மினி சைடில் மிருதங்கம் மற்றும் சிங்சா அதிலும் குறிப்பாக சிங்சா போடுபவர்களின் கொஞ்சம் கூடுதலான உடல்மொழி அப்படி ஒரு ரசனைக்குரியதாக இருந்தது
சிவாஜியும் ஏ எம் ராஜனும் நாயனம் வாசிக்கிறார்கள்
அப்படி ஒரு ஒத்திகை நடந்திருக்க வேண்டும்
வாசித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே சிவாஜியின் கைல் இருந்து ரத்தம் வருகிறது
வலியை அப்படி எடுத்து வைக்கிறார் சிவாஜி
அப்படி ஒரு முகபாவனை
ஒரு கட்டத்தில் வாசிக்க முடியாமல் நாயனத்தை கீழே ஒருகணம் வைப்பார்
அப்போது ஏ எம் ராஜன் சிவாஜியைப் பார்ப்பார் பாருங்கள் ஒரு பார்வை
அப்பப்பா
அந்தச் சூழலில் ஒரு காதலியின் அவஸ்தையை அப்படி வைத்திருப்பார் பத்மினி
ஏன் ரத்தம்?
புரியாத பத்மினி ஆடும்போது தனது உடையால் லாவகமாக சிவாஜியின் துண்டை தட்டிவிடுவார்
கையிலே கட்டு இருக்கும்
அய்யோ
அப்படி ஒரு பாவனையை எல்லோரும் வெளிப்படுத்தி இருப்பார்கள்
நலம்பெற வேண்டும்
நீ என்று
நாளும் என் நெஞ்சில் நினைவுண்டு
இந்தச் சரணத்திற்கு அப்படி உயிர் கொடுத்திருப்பார்கள் சிவாஜியும் பத்மினியும்
இவை அனைத்தையும் அப்படியே பார்த்துக் கொண்டே இருப்பார் பாலையா
அந்த அவரது முக பாவனை இருக்கிறதே அது நடிகர்களுக்கான இலக்கணம்
மேலே உள்ள சரணத்தின் மீதமான
“இலைமறை காய்போல்
பொருள் கொண்டு
எவரும் அறியாமல் சொல் இன்று”
இந்த இடத்தில் தவிலின் மேலே தட்டிக் கொண்டிருந்த பாலையா
வாசிக்கத் தொடங்குவார்
அப்போது பத்மினியைக் காட்டி சிவாஜியிடம் கை உயர்த்துவார் பாருங்கள்
அடுத்த சரணத்தில்
“புண்பட்ட சேதியைக் கேட்டவுடன்
இந்தப்
பெண்பட்ட பாட்டை
யார் அறிவார்”
என்று நீளும்
அப்போதுபாலையா கையை மேலே நீட்டிவிட்டு சிவாஜியின் மடியை தொடுவார் பாருங்கள்
அது அச்சு அசல் கணபதியினுடையது
சிவாஜி பத்மினி எல்லோரையும் விட ஒருநூல் உசரமாகத் தெரிவார் பாலையா
ஆனாலும் சுசிலா அம்மாவின் கழுத்தளவுதான்

Friday, March 27, 2020

அமெரிகாவிலும் எழுதுவார்கள்

”எங்கள் மருத்துவர்கள் ஒருநாள் உலகைக் காப்பார்கள்”
அப்போதுகூட
எங்கள் மருத்துவர்கள் எம் மக்களைக் காக்கிற அளவிற்கு எழுவார்கள் என்று சொல்லவில்லையே
காஸ்ட்ரோ
உலக ஆளும் வர்க்கத்திற்கும் உலக மக்களுக்கும் வேறுபாடு தெரிந்தவர்
என் அன்பிற்குரிய கேஸ்ட்ரோ
இத்தாலியில் உங்கள் நம்பிக்கையையை பொழிப்புரைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் க்யூப மருத்துவர்கள்
அமெரிகாவிலும் எழுதுவார்கள்
முத்தம்

Tuesday, March 24, 2020

மூன்று கோரிக்கைகள்

இன்றைய தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி ஒன்றில் மூன்றுபேர் வைத்த கோரிக்கைகளில் இருந்த நியாயம் அவற்றை நண்பர்களிடம் கைமாற்றி வைக்க என்னைப் பணித்தது
திருப்பூர் பின்னலாடை நிறுவன உரிமையாளார்களின் கூற்றுப்படி,
கொரோனா காரணமாக ஏற்றுமதி செய்யப்பட்ட பின்னலாடைகள் பிரிக்கப்படாமலேயே அந்தந்த நாடுகளில் கிடக்கின்றன
அதனால் அதற்கான பணத்தைப் பெற இயலவில்லை
இதன் காரணமாக பெறப்பட்ட ஆர்டர்களுக்கான துணியை அனுப்ப முடியாமல் அவை இங்கேயே முடங்கிக் கிடக்கின்றன
இதனால் புதிய ஆர்டர்கள் ஏதுமில்லை
இந்த வகையில் ஏறத்தாழ ஒன்பதாயிரம் கோடி ரூபாய் முடங்கி இருப்பதாக அவர்கள் கூறுகின்றனர்
இதனால் தங்களது வங்கிக் கடன்களை தள்ளுபடி செய்ய வேண்டும் என்றுகூட கூறவில்லை
சூழல் சற்று மாறும்வரை ஒரு மூன்று மாத காலங்களுக்கான EMI தொகையை மூன்று மாதத்திற்கு தள்ளி வைக்க வேண்டும் என்றும்
இந்த மாத காலத்திற்கு வட்டியினை மட்டும் தள்ளுபடி செய்து தர வேண்டும் என்றும் கோரிக்கை வைத்தனர்
அடுத்து பின்னலாடைத் தொழிலாளிகள் கூறும்போது
தொழில் பாதிப்பின் காரணமாக தங்களது அன்றாட வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதாகவும்
தங்களது உயிர்த்திருத்தலை சாத்தியமாக்கும் பொருட்டு வங்கிகளோ அல்லது வேறு ஏதேனும் நிறுவனங்களோ மாதா மாதம் பத்தாயிரம் ரூபாய் வீதம் மூன்று மாதங்களுக்கு வட்டியில்லா கடன் கொடுத்தால்
நிலை மாறியதும் கடனைத் திருப்பி விடுவதாகவும் கோரினர்
அடுத்ததாக நான் கேட்டது கண் பார்வையற்ற ஊதுபத்தி விற்கும் தம்பதியர்
அவர்களது கோரிக்கையை கேட்க முடியாமல் அழுது விட்டேன்
இவை போன்றவை பதட்டம் இல்லாமல் நிதானமிக்க சமூக வலைதள உரையாடல்களாக மாற வேண்டும்
#சாமங்கவிய 05 நிமிடங்கள்
23.03.2020

Sunday, March 22, 2020

அப்போது ஒரு ஏழைக்கு அது தேவைப்படலாம்

தேவையற்ற பதற்றம்
தேவையற்ற பயம்
இவை இரண்டையும் மக்களிடமிருந்து போக்குவது அரசின், சமூக அக்கறை உள்ள அறிவு ஜீவிகளின் இந்த நொடிக்கான கடமை
குறிப்பாக மருத்துவம் தெரிந்த அறிவுஜீவிகளின் பொறுப்பு இதில் அதிகம்
அவர்களது கருத்துகளை சமூகவெளிக்கு கடத்தவேண்டிய பொறுப்பு நமக்கிருக்கிறது
பஞ்சத்தின் போதான பொருள்கள்மீதான கிராக்கி இப்போது வந்திருக்கிறது
இது மிகவும் ஆபத்தானது
சோப்புக் கட்டிகளுக்கும் சோப்புக் கரைசல்களுக்குமான கிராக்கி அதிகரித்துள்ளது
சிலர் மாஸ்க்குகளை வாங்கிக் குவித்துள்ளதன் விளைவாக அதன்மீதான கிராக்கி அதிகரித்துள்ளது
அதன் விலை கூடக் கூடும்
அப்போது ஒரு ஏழைக்கு அது தேவைப்படலாம்
அவரால் வாங்க இயலாத சூழல் அவரைக் கடுமையாகப் பாதிக்கலாம்
கொரானா சிலருக்கு லாபத்தை அற்ளித்தர வாய்ப்பிருக்கிறது
உரையாடுவோம்

வணக்கம் க்யூபா

தன் மக்கள் கொத்துக் கொத்தாக செத்துக் கொண்டிருந்த
தன்னால் தன் மக்களைக் காப்பாற்றவே முடியாது
என்பதை உணர்ந்த தருணத்தில்
உலகத்தின்முன் மண்டியிட்டான்
கையேந்தினான்
தன் மக்களைக் காக்க வேண்டும் என்று கதறினான்
இரக்கமுள்ள நாடுகளின் இதய ஈரத்தையும் அமெரிக்கா உறிஞ்சி எடுத்துவிட்டது
இழந்து இழந்து
அழுது அழுது
கண்ணீரெல்லாம் உலர்ந்த நொடியில் அந்த மனிதன் முடிவெடுத்தான்
இதுபோன்ற துயரம் அமெரிக்காவிற்கும் வரக்கூடாது
அமெரிக்காவிற்கே வந்தாலும் அவர்களைக் காக்கிற சக்தியோடு க்யூபா எழவேண்டும் என்று
விளைவு
கொரொனா பாதித்த சொந்த மக்களுக்கே கதவடைக்கும் நாடுகளுக்கிடையே
தன்னை நிந்தித்த நாட்டின் கொரானா தாக்கிய மக்களையே தன் மடியமர்த்தி வைத்தியம் பார்க்கிறது க்யூபா
வணக்கம் க்யூபா
வணக்கம் காஸ்ட்ரோ
நன்றியும் வணக்கமும் க்யூப மருத்துவர்காள்
பிரிய அணைப்பு க்யூப மக்களே

தூக்கமும் சாப்பாடும் அதைவிடவும் முக்கியம்

மேல்நிலை இரண்டாம் ஆண்டுப் பொதுத் தேர்வின் முதல்நாள்
பறக்கும் படை ஆசிரியை என்னிடம் வருகிறார்
கொஞ்சம் பதற்றத்தோடு இருக்கிறார்
விசாரித்தால்
மூன்றாம் எண் அறையில் ஒரு குழந்தை துடித்துக் கொண்டிருப்பதாகத் தகவலைத் தருகிறார்
பறக்கிறேன்
எம் பள்ளியின் ஆசிரியர்தான் அறைக் கண்காணிப்பாளார்
பிள்ளை சுருண்டுத் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறாள்
எனக்கும் சன்னமாக பயம் தொற்றுகிறது
“என்ன எஸ்.எம்?”
மெதுவாக காதருகில் ,”ஒன்னும் இல்ல எட்வின் அநேகமா டைமா இருக்கும்னு தோணுது. சாப்டாம வந்திருப்பா போல”
அவளது தோள்களைப் பற்றிக்கொண்டு,
“பீரியடா சாமி?”
தலையை ஆட்டுகிறாள்
பறக்கும் படையைச் சேர்ந்த ஆசிரியை இப்போது தெளிவு பெற்று அவளருகே அமர்ந்து தைரியம் தருகிறார்
“நீங்க விடுங்க சார், நான் பார்த்துக்கறேன்”
ஒன்றும் இல்லை, அந்தக் குழந்தைக்கு மாதாந்திர சுழற்சி நேரம்.
அத்தோடு சாப்பிடாமல் வந்திருக்கிறாள்
அதை எதிர்கொள்வதற்கான முன்னேற்பாடும் அவளிடம் இல்லை
“ஒன்னும் இல்லை சாமி. மேடம் பாத்துப்பாங்க”
நகர்கிறேன்.
அவளை அழைத்துக்கொண்டு ரெஸ்ட் ரூம் போகிறார் அந்தச் சகோதரி.
தேநீர் தருகிறோம். தேர்வெழுதுகிறாள்
அந்தக் குழந்தை ஒவ்வொரு தேர்வின்போதும் வந்து குறைந்த பட்சம் புன்னகைத்துவிட்டாவது போகிறாள்
கடந்த வெள்ளியன்று பதினோராம் வகுப்புக் குழந்தைகளுக்கு ஆங்கிலத் தேர்வு
இரண்டாவது மாடியில் அறைகளை சுற்றிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்
கீழிருந்து சத்தமாக என்னை அழைக்கிறார்கள்
வேகமாக இறங்குகிறேன்
ஒரு குழந்தைக்கு கை கால்கள் இழுத்துக் கொள்கிறமாதிரித் தெரிந்தது
துடிக்கிறாள்
தகவலை முதன்மைக் கல்வி அலுவலருக்கு சொல்லி மருத்துவமனைக்கு கொண்டுசெல்ல அனுமதி கேட்கிறேன்.
அனுமதிக்கிறார்
தோதாக எங்கள் மையத்தில் இருந்து சாலையைக் கடந்தால் அரசு மருத்துவமனை
அழைத்துப் போகிறோம்
மிகவும் பலவீனமாக இருப்பதாகவும் மாத விடாய் நேரமாகவும், சாப்பிடாமலும் இருப்பதும்தான் காரணம் என்றும் சொன்ன மருத்துவர்
ஊசி போட்டு மாத்திரைகளைக் கொடுத்து பத்து நிமிட ஓய்வில் சரியாகும் என்றும் கூறவே
நிம்மதியோடு அழைத்து வந்தோம்
பத்து நிமிடத்தில் நிலமை மோசமாகவே மீண்டும் அழைத்துப் போகிறோம்
பெற்றோருக்கு தெரிவிக்கிறோம்
ஸ்ட்ரிப் ஏற்றுகிறார்கள்
பதைக்கிறது
ஸ்ட்ரிப் ஏற ஏறப் புன்னகைக்கிறாள்
தேவதைப் போல துள்ளிக் குதித்து இறங்கினாள்
பரிட்சை முடிந்ததும் கண்ட்ரோல் ரூம் வருகிறாள்
17 வயது மழலையில் பெரிய மனுஷியாட்டம் நன்றி சொல்கிறாள்
“எப்படி இருக்கு சாமி?”
“சரியாயிடுச்சு. சூப்பரா எழுதியிருக்கேன். செவண்ட்டி ஃபைவ் வரும்”
அன்பிற்குரிய பெற்றோர்களே,
எங்கள் மையத்திலேயே கஸ்டோடியன் பாய்ண்ட் இருப்பதால் அங்கிருந்த நண்பர்கள் உதவினார்கள். போக, சாலையைக் கடந்தால் மருத்துவமனை என்பதும் வசதியாகப் போயிற்று
இல்லாதுபோனால்,
நினைத்தாலே பதறுகிறது
குழந்தைகளின் மாத சுழற்சி நாட்களில் அவர்களுக்கு விவரம் வரும் வரையில் கவனம் வையுங்கள்
அந்தக் காலகட்டங்களில் அவர்களை தகுந்த முன்னேற்பாட்டுடன் அனுப்புங்கள்
படிப்பு முக்கியம்தான்
ஆனால்
தூக்கமும் சாப்பாடும் அதைவிடவும் முக்கியம்
பரிட்சை நேரத்தில்
பிள்ளைகள்படிக்கிறார்களா என்று கண்காணிப்பதைப் போலவே
தூங்குகிறார்களா, சாப்பிடுகிறார்களா, சுழற்சி நாட்களில் போதுமான நாப்கின் எடுக்கிறார்களா என்பதையும்
அருள்கூர்ந்து கவனியுங்கள்
#சாமங்கவிய ஒரு மணி 30 நிமிடங்கள்
11.03.2020

Monday, March 16, 2020

மாணவனை நோக்கி பள்ளி வரவேண்டும்

"instead, the school should go to the student"
என்று மார்த்தி சொன்னதாகப் படித்திருக்கிறேன்
"the school should go to the student" என்பதற்கும்
"instead, the school should go to the student" என்பதற்கும் வேறுபாடு உண்டு
முன்னது கட்டமைப்பதற்கான கோரிக்கை
பின்னது இருக்கிற கட்டமைப்பை மாற்றுவதற்கான கோரிக்கை
இருக்கிற கட்டமைப்பை மாற்ற வேண்டும் என்றால் இருப்பதில் பிழை இருக்கிறது என்று பொருள்
எனில்,
முன்னதைவிடவும் பின்னதில் அதிக கவனம் கொள்ளப்பட வேண்டும் என்றும் பொருள்
எந்தக் குழந்தையையும் எக்காரணத்தைக் கொண்டும் விடுபடாமல் பள்ளிக்கு கொண்டு வந்துவிட வேண்டும் என்பதைத்தான் எல்லோரும் தங்கள் தங்கள் மொழியில் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்
ஆனால்
மாணவனை நோக்கி பள்ளி வரவேண்டும் என்று மார்த்தி கூறுவது பலருக்கு ஆச்சரியத்தைக் கொடுக்கலாம்
சில புத்திசாலிகள்
”அது எப்படி பள்ளி நகரும்”
என்றுகூட கிண்டல் செய்யக் கூடும்
”கல்வி என்ன அவ்வளவு சல்லிசா போச்சா?”
என்று சிலர் கொதிநிலையின் உச்சத்திற்கே போகக் கூடும்
“”மலைவாழை அல்லவோ கல்வி -நீ
வாயார உண்ணுவாய் போ என் புதல்வி”
என்று பாரதிதாசனேகூட குழந்தையைத்தானே பள்ளிக்குப் போகச் சொன்னார் என்றுகூட கூறலாம்
ஆமாம் உண்மைதான்
மார்த்தி பள்ளிக்கூடம் என்ற கட்டிடத்தை நகரக் கோரவில்லை
பள்ளி என்கிற கட்டுமானத்தை நகரச் சொல்கிறார்
மார்த்தி சொன்ன ஆழத்தில்கூட இதை அணுக வேண்டாம். கொஞ்சம் கருணையோடு இப்படி அணுகவே கோருகிறோம்
பள்ளிக்கு செல்லும் வயதுடைய குழந்தைகளை எப்பாடு பட்டேனும் பள்ளிக்கு கொண்டு வரவேண்டும்தான்
ஆனால்
ஏதோ ஒரு காரணத்தால் பள்ளிக்கு வரவே முடியாதவனை என்ன செய்யலாம்?
எக்கேடோ கெட்டுப் போகட்டும் என்று விட்டுவிடலாமா?
அவனுக்கு ஏதோ ஒரு வகையில் கல்வியைக் கொண்டுபோக வேண்டாமா? என்பதைத்தான் மார்த்தி இப்படிக் கூறுகிறார்
இளமதி சமீபத்தில் கூறிய ஒரு செய்தி என்னை அந்த இடத்திலேனும் குறைந்தபட்சம் மார்த்தியின் இந்த கோரிக்கையைப் பொறுத்திப் பார்க்கக் கூடாதா என்று ஆதங்கப்பட வைத்தது
தற்போது நடந்துவரும் மேல்நிலைப் பொதுத் தேர்விற்கு ஒரு பள்ளியில் ”சொல்வதை எழுதும்” பணிக்கு இளமதி அமர்த்தப் பட்டிருக்கிறார்
தேர்வினை எழுத இயலாதபடிக்கு உடல் பாதிப்பு உள்ள குழந்தைகள் கூறுவதைக் கேட்டு இவர்கள் அந்தக் குழந்தைகளுக்காகத் தேர்வெழுத வேண்டும்
ஒரு பார்வையற்ற குழந்தைக்கு தேர்வெழுதும் பணி மதிக்கு
அந்த தேர்வு மையத்தில் ஏறத்தாழ 20 கும் மேற்பட்ட பார்க்கும் திறனற்ற குழந்தைகள் தேர்வெழுத வருகிறார்கள்
அந்தக் குழந்தைகள் படிக்கும் பள்ளி 10 கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருக்கிறது
குறைந்த பட்சம் இதுமாதிரிக் குழந்தைகள் படிக்கும் பள்ளிகளுக்கு தேர்வறைகளைக் கொண்டுபோகக் கூடாதா?
#சாமங்கவிய ஒருமணி இருபத்தி ஐந்து நிமிடம்
09.03.2020

Wednesday, January 8, 2020

சின்னியம்பாளையத்து தியாகிகள்

வரலாற்றில் அதிலும் குறிப்பாக இடதுசாரி தொழிற்சங்க வரலாற்றில் கோவை மாவட்டத்திற்கு பெரும் பங்கு உண்டு
செக்கிழுத்த செம்மல் வஉசி என்று பள்ளிக்கூடத்து பாடங்கள் சொல்லித் தரும்
இதைப் படித்ததும் அவர் ஏதோ ஒரு மரச்செக்கை இழுத்திருப்பார் என்றுதான் அதை சொல்லித்தரும் ஆசிரியர்களே நினைத்துக் கொண்டிருப்பார்கள்
ஆனால் அவர் இழுத்தது ஒரு கல் செக்கு என்று கேள்விபட்டபோது நான் அதிர்ந்து போனேன்
அந்தக் கல் செக்கு இன்னும் கோவை மத்திய சிறையில் இருப்பதாக அறிகிறேன்
ஆஷர்மில் அட்டூழியங்களை எதிர்த்து வீரத்துடனும் விவேகத்துடனும் போராடி உயிர்த்தியாகம் செய்து ஆஷர்மில் முதலாளிகளுக்கே கிட்டாத “ஆஷர்மில்” என்ற முன்னொட்டை தன் பெயரோடு பெற்றிருக்கும் ஆஷர்மில் பழனிசாமி வாழ்ந்த ஊர் ஒன்றுபட்டு இருந்த கோவை மாவட்டத்தில்தான் உள்ளது
இதற்கெல்லாம் கொஞ்சமும் குறைவுபடாத இன்னொரு தியாக வரலாறும் கோவைக்கு உண்டு
சின்னியம்பாளையத்தில் “ரங்க விலாஸ்” என்றொரு நூற்பாலை இருந்தது
மனிதத் தனத்தின் மிக சொற்பமான கூறுகளைக் கூட அங்கு காண முடியாது
அப்போதெல்லாம் ஆலைகளில் வேலை பார்ப்பதற்கு ஊழியர்களையும் அவர்களை கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்திருப்பதற்காக ரவுடிகளையும் வேலைக்கு வைத்திருப்பார்கள்
இதற்கு ”ரெங்க விலாஸ்” ஆலையும் விதி விலக்கல்ல.
ஒரு நாளைக்கு 18 மணி நேரம் வரைக்கும் வேலை வாங்குவார்கள்.
என்ன கொடுமை என்றால் ஊழியர்களைக் காட்டிலும் ரவுடிகளை அதிக சம்பளத்தோடு முதலாளிகள் கவனித்துக் கொண்டார்கள்
ஊழியர்கள் எழுச்சி பெறாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டியது அவர்களது வேலை
இத்தைக்கு மத்தியிலும் ஒவ்வொரு ஆலையிலும் கம்யூனிஸ்டுகள் சங்கம் அமைத்தும் முதலாளித்துவத்தின் அயோக்கியத்தனத்திற்கு எதிராகவும் போராடிக் கொண்டிருந்தார்கள்
அந்த ரவுடிகள் அங்கு வேலை பார்க்கும் பெண்களை என்ன வேண்டுமானாலும் செய்துகொள்ளலாம் என்பது ஆலைகளின் எழுதப்படாத விதி
அதை எதிர்ப்பதையும் அவர்களின் காமப் பிடியில் இருந்து பெண் ஊழியர்களைப் பாதுகாப்பதையும் செங்கொடி சங்கங்கள் தங்களது செயல்பாடாக வைத்திருந்தார்கள்
”ரெங்கவிலாஸ்” ஆலையில் வேலைபார்த்த பெண் ஊழியர்களை பொன்னான் என்ற ரவுடி சீண்டிக் கொண்டே இருக்கிறான்
அதைத் தட்டிக் கேட்ட ராஜி என்ற பெண் ஊழியரை வெளியே வைத்து பலாத்காரம் செய்து கொன்றுவிடுகிறான் பொன்னான்
அந்தப் பொன்னானை ராமையன், ரங்கண்ணன், வெங்கடாசலம், சின்னையன் என்ற நான்குபேரும் கொன்று போடுகிறார்கள்
அதற்காக அந்த நான்குபேரும் 1946 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி எட்டாம்நாள் அதிகாலை தூக்கில் இடப்பட்டனர்
இதுபோன்ற வரலாறுகளை இளம் தோழர்களுக்கு கொண்டு சேர்க்க வேண்டும் என்று படுகிறது
#சாமங்கவிய ஒரு மணி முப்பத்தி ஒன்பது நிமிடம்
08.01.2020

Sunday, January 5, 2020

ஆயிரம் விழுக்காடு அநீதி


இந்திய எல்லைக்கு உட்பட்ட நிலப்பரப்பில் சாதி, மதம், இனம் மற்றும் பாலின அடிப்படையில் எந்தவிதமான பாகுபாடும் இன்றி அனைவரும் சமமாக நடத்தப்பட வேண்டும் என்று  இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பதினான்காவது பிரிவு கூறுகிறது. இதை மீறுவது குற்றம் ஆகும் என்றும் கூறுகிறது.

இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பதிநான்காவது பிரிவை மீறும் குற்றத்தை தற்போதைய பாரதிய ஜனதாக் கட்சி அரசு செய்யத் துவங்கி இருக்கிறது.

மத அடிப்படையில் இந்திய மக்களை பாகுபடுத்தும் இந்தியக் குடியுரிமை திருத்தச் சட்டத்தின் முன்வடிவினை அது பாராளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் அது நிறைவேற்றி இருக்கிறது. இதற்காக அனைத்துவிதமான மரபொழுக்க நெறிமுறைகளையும் அது தமது கோரக் கால்களில் போட்டு  மிதித்திருக்கிறது.

தனது தோழமைக் கட்சிகளையும் மாநிலக் கட்சிகளையும் ஆசைகாட்டியோ, மிரட்டியோ பணிய வைத்திருக்கிறது. தாங்கள் அரசின் ஒரு துணைச் செயலாளரின் உத்தரவிற்கிணங்கவே அந்த மசோதாவிற்கு ஆதரவாக வாக்களிக்க நேர்ந்ததாக அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் மாநிலங்களவை உறுப்பினர் திரு.S.R.பாலசுப்பிரமணியன் கூறுகிறார்.

இந்த மசோதாவை பாராளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் நிறைவேற்றிக் கொடுத்த பல கட்சிகள் அதன் பாதகமான போக்கை உணர்ந்தபின் தற்போது அந்த மசோதாவை எதிர்க்கத் தொடங்கியுள்ளன. அதை தங்கள் மாநிலத்தில் நடைமுறைப்படுத்த அனுமதிக்கமாட்டோம் என்று ஏறத்தாழ ஏழெட்டு மாநிலங்கள் பிரகடனப் படுத்தி விட்டன.

இந்தியக் குடியுரிமைத் திருத்தச் சட்ட முன்வடிவிற்கு எதிராக நாடே பற்றி எரிகிறது. அதிலும் குறிப்பாக மாணவர்களும் இளைஞர்களும் கொந்தளிப்போடு வீதியில் இறங்கியிருக்கிறார்கள். அரசின் கடுமையான அச்சுறுத்தலும், தாக்குதல்களும், உயிர்ச்சேதமும் அவர்களை முடக்கிப்போடவில்லை. இந்த மண்ணின் உயிர்ப்பான மதச் சார்பின்மையை காப்பதற்காக எந்தவிதமான தியாகத்திற்கும் பிள்ளைகள் தயாராக இருக்கிறார்கள்.

இத்தனைக்குப் பிறகும் இந்த மசோதா ஆயிரம் விழுக்காடு சரியானது என்கிறார் நமது பிரதமர் மோடி அவர்கள்.

இந்த மசோதா ஆயிரம் விழுக்காடு அநீதியானது, அயோக்கியத்தனமானது என்பதை தேசத்தின் எண்பது விழுக்காடு மக்கள் உணர்ந்திருக்கிறார்கள். இதற்கெதிராக ஏதோ ஒரு வகையில் அவர்கள் எதிர்வினையாற்றுகிறார்கள்.

மிச்சம் இருக்கிற இருபது விழுக்காட்டில் ஏறத்தாழ பத்துப் பதினைந்து சதம் இதன் ஆபத்து குறித்து புரிதல் இல்லாத நிலையில் இதை ஆதரிக்கிறார்கள். மிச்சம் இருக்கிற சிலர்தான் இதை மதவெறியோடு ஆதரிக்கிறார்கள்.

மதம், இனம் அல்லது மொழி அல்லது இதுபோன்ற ஏதோ ஒரு பாகுபாட்டால் தாக்குதலுக்கு உட்பட்டு, தங்கள் மண்ணில் தங்களால் உயிர்வாழ முடியாது என்கிற நிலையில் அகதிகளாக இந்தியாவிற்குள் வரும் மக்கள் இங்கு பதினோறு ஆண்டுகள் வாழ்ந்தால் அவர்கள் இந்தியக் குடியுரிமை பெறுவதற்கு தகுதி உடையவர்கள் ஆவார்கள் என்கிறது முந்தைய குடியுரிமைச் சட்டம்.

இப்படி அகதிகளாக இந்தியாவிற்குள் குடியேறியுள்ள அகதிகள் இங்கு வந்து ஐந்து ஆண்டுகள் வாழ்ந்திருந்தாலே அவர்கள் இந்தியக் குடியுரிமை பெறுவதற்கு தகுதி உடையவர்கள் என்கிறது தற்போதைய குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம்.

பதினோரு ஆண்டுகள் என்கிற நிபந்தனையை இப்போது ஐந்து ஆண்டுகள் என்று குறைத்ததில் எந்தப் பிழையும் இல்லை. இதை கொஞ்சமும் கஞ்சத் தனமின்றி மனதாரப் பாராட்டுகிறோம்.

இதை பதினைந்து ஆண்டுகள் என்று நீட்டித்திருந்தாலும்கூட இந்த அளவிற்கு அது குற்றமில்லை. இன்னும் கொஞ்சம் மனிதாபிமானத்தோடு பரிசீலியுங்கள் என்று கோரிக்கை வைத்திருப்போம், அவ்வளவுதான்.

இவ்வளவு ஏன், இந்தியாவில் இருக்கும் அகதிகள் எவருக்கும் குடியுரிமை கிடையாது என்று சொல்லியிருந்தால்கூட, அருள் கூர்ந்து இந்தப் பிரச்சினையை கொஞ்சம் கருணையோடு பரிசீலியுங்கள் என்றுதான் கையேந்தி இருப்போம்.

ஆனால் பாக்கிஸ்தான், ஆப்கானிஸ்தான், பங்களாதேஷ் ஆகிய நாடுகளில் இருந்து குடிபெயர்ந்துள்ள இஸ்லாமியர்களைத் தவிர்த்த மக்களுக்கு குடியுரிமை வழங்கப்படும் என்று இந்தச் சட்டத்திருத்தம் கூறுகிறது. அதுதான் நமக்கு பெருங்கவலையைத் தருகிறது.

உண்மையை சொல்வதென்றால்இஸ்லாமியர்களைத் தவிரஎன்ற பதத்திற்காகத்தான் இந்த சட்டத் திருத்தமே கொண்டுவரப்படுகிறதோ என்ற அச்சமும் நமக்கு ஏற்படுகிறது.

இஸ்லாமியர்களைத் தவிர ஏனையோருக்கு குடியுரிமை வழங்குவோம் என்ற அவர்களது சட்டத் திருத்தமானது, ”இந்திய எல்லைக்கு உட்பட்ட நிலப்பரப்பில் சாதி, மதம், இனம் மற்றும் பாலின அடிப்படையில் எந்தவிதமான பாகுபாடும் அனைவரும் சமமாகத்தான் நடத்தப்பட வேண்டும்என்ற இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின் பதினான்காவது பிரிவிற்கு எதிராக இருப்பதால்தான் இந்தியாவே இன்று எரிந்துகொண்டிருக்கிறது.

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை பாக்கிஸ்தான், பங்களாதேஷ், ஆப்கானிஸ்தான், இலங்கை ஆகிய நாடுகளில் இருந்துதான் பெருமளவு அகதிகள் வந்திருக்கிறார்கள். மியான்மரில் இருந்தும் சன்னமான அளவில் அகதிகள் வந்திருக்கிறார்கள்.

மேற்சொன்ன நாடுகளில் இருந்து வந்து இந்தியாவில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்கள்,

1)   இந்துக்கள்
2)   இஸ்லாமியர்கள்
3)   சீக்கியர்கள்
4)   கிறிஸ்தவர்கள்
5)   பார்சிகள்
6)   சமணர்கள்
7)   பௌத்தர்கள்

இவர்கள் இப்போது கொண்டு வந்திருக்கும் சட்டத் திருத்தம் பாக்கிஸ்தான், பங்களாதேஷ், மற்றும் ஆப்கானிஸ்தான் ஆகிய மூன்று நாடுகளிலும் இருந்து வந்துள்ள இஸ்லாமியர்களைத் தவிர ஏனைய ஆறு மதத்தவருக்கும் அவர்கள் இந்தியாவில் குடியேறி ஐந்து ஆண்டுகள் கடந்திருக்குமானால் அவர்களுக்கு இந்தியக் குடியுரிமை வழங்கப்படும் என்று கூறுகிறது.

ஏன் இஸ்லாமியர்களை மட்டும் தவிர்க்கிறீர்கள்? என்று கேட்டால் அந்த மூன்று நாடுகளிலும் இஸ்லாமியர்கள் பெரும்பான்மையினர். மற்ற ஆறு மதத்தவரும் சிறுபான்மையினர்.

அந்தந்த நாடுகளில் பெரும்பான்மையினரின் ஆதிக்க அரசியலால் பாதிக்கப் பட்ட சிறுபான்மை மக்கள் அங்கு வாழ வழியின்றி இங்கு வந்திருக்கிறார்கள். அவர்களை ஏற்கிறோம். ஆதிக்கம் செலுத்தும் பெரும்பான்மையினரை ஏற்க இயலாது என்று கூறுகிறார்கள்.

இதுவே தவறு. இது குறித்தும் உரையாடுவோம். ஆனால் அதற்கு முன்னால் இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் இருக்கிறது.

பெரும்பான்மையினரால் தாக்குதலுக்கு ஆளாகி தஞ்சம் புகுந்துள்ள சிறுபான்மையினருக்கு குடியுரிமை வழங்குகிறோம் என்று கூறுகிறார்கள். இது உண்மை எனில் இலங்கையில் இருந்து இந்தியாவில் தஞ்சம் அடைந்துள்ள தமிழர்களுக்கு ஏன் குடியுரிமை தர மறுக்கிறார்கள்?

இலங்கையில் நடந்தது மற்ற நாடுகளில் நடந்ததைக் காட்டிலும் மிகக் கொடூரமான தாக்குதல் அல்லவா?

இலங்கையில் சிங்களர் பெரும்பான்மையினர். தமிழர்கள் சிறுபான்மையினர். அங்கு ஒரு இன அழிப்பு முயற்சியையே சிங்களவர்கள் முன்னெடுத்தார்களே. தங்களது உயிருக்குப் பாதுகாப்பே இல்லை என்ற நிலையில் நமது பூமியில் தஞ்சமடைந்த இலங்கையின் சிறுபான்மையினரான தமிழர்களுக்கு ஏன் குடியுரிமை மறுக்கப்படுகிறது?

இன்னும் சொல்லப்போனால் அப்படி அகதிகளாக இங்கு வந்துள்ளவர்களில் 95 விழுக்காடு இந்துக்கள்.

எனில்,

இஸ்லாமியர்கள் என்றாலே அவர்களுக்கு குடியுரிமை இல்லை. அகதிகளாக உயிரை மட்டுமே கையில் பிடித்துக்கொண்டு வந்தவர்கள் இந்துக்களே ஆயினும் அவர்கள் தமிழர்கள் என்றால் அவர்களுக்கும் குடியுரிமை இல்லை என்றுதானே ஆகிறது.

நாம் இஸ்லாமியர்களுக்கோ அல்லது தமிழர்களுக்கோ வாதாட வரவில்லை என்பதை இந்த இடத்திலேயே தெளிவு படுத்திவிட விரும்புகிறோம். ”காக்கைச் சிறகினிலேஅவருக்கு எடுத்திருந்த பாராட்டு விழாவிலே மக்கள் கவிஞர் இன்குலாப் மிகத் தெளிவாக கூறினார்,

ஈழத் தமிழர்களுக்காக நான் எழுதுவது அவர்கள் தமிழர்கள் என்பதற்காக மட்டுமல்ல. ஒருக்கால் இலங்கையிலே தமிழர்கள் பெரும்பான்மையினராகவும் சிங்களர்கள் சிறுபான்மையினராகவும் இருந்து தமிழர்களால் சிங்களர்கள் தாக்கப்பட்டிருந்தால் நான் சிங்களருக்காகத்தான் எழுதி இருப்பேன்

இதுதான் இப்போது இந்தக் குடியுரிமைச் சட்டத்திற்கு எதிராகப் போராடிக்கொண்டிருப்பவர்களின் நிலையும்.

இது ஒரு பக்கம் இருக்க நிறைய படித்த மேட்டுக்குடியினர் இது அகதிகளாக வந்துள்ள இஸ்லாமியர்களுக்கு மட்டும்தான் பொருந்தும் என்றும் இந்திய இஸ்லாமியர்களுக்கு இது பொருந்தாது என்றும் கூறுகிறார்கள்.

இன்னும் நுட்பமான மேட்டுக்குடியினர் சிலர்இந்தியக் குடியுரிமைச் சட்டத் திருத்தத்திற்கும் தேசிய குடிமக்கள் பதிவேட்டிற்கும் யாதொரு தொடர்பும் இல்லை என்று கதறத் தொடங்கி இருக்கிறார்கள்.

இப்போது தேர்தல் பிரச்சாரத்தில் சுழன்றுகொண்டிருக்கும் பிரதமர் தாங்கள் ஒருபோதும் தேசியக் குடிமக்கள் பதிவேடு குறித்து குறிப்பிடவில்லை என்று கூறுகிறார்.

உள்துறை அமைச்சர் திரு அமித் ஷா அவர்கள்தேசத்தின் பிற பகுதிகளோடு சேர்த்து அஸ்ஸாமிலும் தேசியக் குடிமக்கள் பதிவு மீண்டும் நடைபெறும்என்று கூறியுள்ளதை 11.12.2019 நாளிட்ட “PEOPLE’S DEMOCRACY” யின் தலையங்கம் தெரிவிக்கிறது.

மேட்டுக்குடிகளும் பிரதமரும் கூறுவதை எல்லாம் எழுத்துக்கு எழுத்து நீர்த்துப் போகச் செய்கிறது மாண்புமிகு அமித் ஷா அவர்களின் கூற்று.

பிற பகுதிகளோடு சேர்த்து அஸ்ஸாமிலும் தேசியக் குடிமக்கள் பதிவு மீண்டும் நடைபெறும்என்றால் அஸ்ஸாமில் ஏற்கனவே இது நடைபெற்றுவிட்டதா என்ற கேள்வி இயல்பாகவே எழும். ஆம், ஏற்கனவே அது அங்கு நடைபெற்றுவிட்டது.

தேசியக் குடியுரிமைப் பதிவு என்பதுதானே பாஜகவின் வேலைத்திட்டம். அது ஏற்கனவே அஸ்ஸாமில் நடந்துவிட்டது என்றால் அதை ஏன் மீண்டும் செய்ய வேண்டும்?

1985 இல் அன்றைய பிரதமர் திரு ராஜீவ் காந்தி அவர்கள் அஸ்ஸாமோடு ஒரு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டார். அந்த ஒப்பந்தத்தின்படி 1971 மார்ச் மாதத்திற்குப் பிறகு அஸ்சாமிற்கு வந்த எவருக்கும் குடியுரிமை கிடையாது.

இந்த ஒப்பந்த்த்தின் அடிப்படையில்தான் அஸ்ஸாமில் குடியுரிமைப் பதிவேடு 31.08.2019 அன்று முழுமையாக வெளியிடப்பட்டது. இதன்படி குறந்தபட்சம் பத்தொன்பது லட்சம் அஸ்ஸாம் வாழ் மக்கள் அகதிகளாக மாறவேண்டி வருகிறது. இவர்களில் வங்க தேசத்தில் இருந்து அஸ்ஸாமிற்குள் தஞ்சம் புகுந்த கணிசமான அளவு இந்துக்களும் உண்டு.

இந்த இந்துக்களுக்காகத்தான் ஏற்கனவே பதினோறு ஆண்டுகளாவது இந்தியாவில் வசித்திருந்தால்தான் இந்தியக் குடியுரிமை என்பதை மாற்றி 31.12.2014 வரை இந்தியாவிற்கு வந்த அகதிகளுக்கு குடியுரிமை வழங்கப்படும் என்று இவர்கள் எதிர்த்தது.

இதை எதிர்த்துதான் அஸ்ஸாம் எரிகிறது என்பது வேறு கதை.

பிற பகுதிகளோடு சேர்த்து அஸ்சாமிலும் தேசிய குடிமக்கள் பதிவு இணைந்து நடைபெறும்என்று மாண்புமிகு அமித் ஷா கூறியுள்ளதால் இந்தியா முழுக்க இது நடைபெறப் போகிறது என்பது தெளிவாகிறது.

தேசியக் குடிமக்கள் பதிவு முற்றுப் பெறும்போது பெருவாரியான இந்திய இஸ்லாமியர்கள் தங்களது குடியுரிமையை இழப்பார்கள். தான் ஒரு இந்தியன் என்று ஒவ்வொரு இந்தியனும் இந்தப் பதிவேட்டில் நிறுவிப் பதிய வேண்டும்.

இதற்காக நிறைய விஷயங்களை ஒவ்வொருவரும் நிறுவ வேண்டும். அவற்றில் ஒன்றிரண்டு குறித்து இங்கு உரையாடுவோம்

1)   நாம் இந்த மண்ணில்தான் பிறந்தோம் என்பதை
2)   நமது பெற்றோர் யார்
3)   நமது பிறந்த தேதி
4)   நமது பெற்றோர் இந்த மண்ணில்தான் பிறந்தார்கள்

இன்னும் நிறைய இருக்கிறது. ஆனால் மேற்சொன்னவற்றை நிறுவ இயலாமல் குடியுரிமை இழப்பவர்களே கணிசமாக இருப்பார்கள் என்பதால் இவற்றோடு நிறுத்திக் கொள்வோம்.

நமது பெற்றோர் இந்த மண்ணில்தான் பிறந்தார்கள் என்பதை நிறுவுகிற வேலையே மிகக் கடினம்.

இவர்கள்தான் நம் பெற்றோர் என நிறுவுவதில் ஏற்படும் சிக்கல்கள்கூட நிறைய மக்களை அகதிகளாக்கிவிடும்.

முன்பெல்லாம் பிறப்புப் பதிவு அவ்வளவு கட்டாயமாக இல்லாத காரணத்தால் பிறப்பு விவரங்கள் சரியாகப் பதியப் படவில்லை. அப்போதெல்லாம் பிரசவங்கள் மருத்துவச்சிகளால் வீடுகளிலேயே பார்க்கப்பட்டன. பள்ளியில் சேர்க்கும்பொழுதும் இப்போதுபோல பிறப்புச் சான்றிதழ்கள் அவசியமில்லை. சேர்க்கைக்கு வரும் மாணவர்களை வலது கையால் தலையைச் சுற்றி இட்து காதைத் தொடச் சொல்வார்கள். அல்லது வலது கையால் இடது காதைத் தொடச் சொல்வார்கள். தொட்டுவிட்டால் போதும் அனுமதி கிடைத்துவிடும்.

ஐந்து, ஐந்தரை, அல்லது ஆறு என்று வருகிற மாதிரி ஏதோ ஒரு பிறந்த நாளை தலைமை ஆசிரியரே பதிந்து கொள்வார்.

பல திருமணங்களுக்கு எந்த விதமான பதிவும் இருக்காது. அப்படிப் பதிவு இருந்தால் அதிலும்கூட சிக்கல் வரும்.

உதாரணமாக 1967 வாக்கில் ஒரு குழந்தையை பள்ளிக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள் என்று கொள்வோம். அந்தக் குழந்தையும் தனது வலது கையால் இட்து காதைத் தொட்டுவிட்டான். அவனுக்கு பள்ளியில் அனுமதி கிடைத்துவிட்டது.

தலைமை ஆசிரியரும் தோராயமாக 01.06.1962 என்று பதிந்து கொள்கிறார் என்று கொள்வோம்.

அந்தப் பையனது பெற்றோருக்கு 01.07.1962 அன்றுதான் திருமணம் நடந்து 01.06.63 அன்றுதான் பிறந்திருக்கிறான். எந்தத் தேதியும் நினைவில் இல்லாமல் பள்ளிக்குப் போனவர்கள் எப்படியோ சீக்கிரமே பள்ளிக்குப் போனால் போதும் பள்ளியில் சேர்த்து விட்டார்கள் என்றும் கொள்வோம். கொள்வோம் என்ன, சேர்த்திருக்கிறார்கள். 

அவனது தந்தைக்கு இவன் பிறந்ததற்குப் பிறகு அரசுப் பணி கிடைக்கிறது என்று கொள்வோம். அவரது பணிப்பதிவில் பதிவில் சகலமும் பதிவாகும்.

இப்போது தேசியக் குடியுரிமைப் பதிவேட்டில் தன்னைப் பதிந்துகொள்ள அன்றைய அந்தக் குழந்தையும் இன்றைய ஐம்பதுகளின் அந்தியில் இருப்பவருமான அவர் முயல்கிறார்.

பள்ளிப் பதிவுகளின்படி இவரது பிறந்த தேதி 01.06.1962. ஆனால் அவர் தனது பெற்றோர் என்று கூறும் நபர்களுக்கு திருமணம் நடந்ததோ 01.07.1962 இல். 01.06.1962 இல் பிறந்த இவருக்கு 01.07.1962 இல் திருமணம் செய்து கொண்டவர்கள் எப்படி பெற்றோராக முடியும்?

ஆகவே அவர் தமது பெற்றோர் யாரென நிரூபிக்க முடியாதவராக மாறுகிறார். பெற்ரோர் யாரென நிரூபித்தல் அவசியம் என்பதால் அவர் தனது குடியுரிமைத் தகுதியை இழக்கிறார். வெளிப்படையாகக் கூறுவதெனில் அவர் அகதியாக மாறிவிடுகிறார்.

இப்படியாக,

1)   வரதராஜன்
2)   முரளி
3)   சபியுல்லா
4)   ஜேம்ஸ்
5)   சதக்கத்
6)   மேரி

ஆகிய ஆறுபேரும் அகதிகளாக மாறிவிடுவதாகக் கொள்வோம்.

இப்போது குடியுரிமைத் திருத்தச் சட்டம் கூறுவதை மீண்டும் பார்ப்போம்.

இந்துக்கள், பார்சிகள், சமணர்கள், சீக்கியர்கள், பௌத்தர்கள், கிறிஸ்தவர்கள் ஆகிய ஆறு மதத்தைச் சார்ந்தவர்களும் குடியுரிமை பெறுவதற்கு தகுதி உடையவர்கள். எனவே மேலே நாம் பார்த்த பட்டியலில் இருந்து வரதராஜன், முரளி, ஜேம்ஸ், மேரி ஆகிய நால்வரும் குடியுரிமை பெறுவார்கள். சபியுல்லாவும், சதக்கத்தும் குடியுரிமை அற்றவர்கள் ஆவார்கள்.

பாக்கிஸ்தான், பங்களாதேஷ், ஆப்கானிஸ்தான் ஆகிய மூன்று நாடுகளில் இருந்து வந்தவர்களுக்குதானே குடியுரிமை இந்த நால்வருக்கும் எப்படி கிடைக்கும், இதெல்லாம் சுத்தப் பேத்தல் என்றுகூட சில மெத்தப் படித்த மேட்டுக்குடி அறிவாளிகள் வாதாடக் கூடும்.

இத்தனை செய்பவர்களுக்கு அங்கிருந்துதான் இவர்கள் வந்திருக்கக் கூடும் என்று நிறுவுவது எளிதானதுதான் என்பதை அந்த மெத்தப் படித்தமனித ரோபோக்களுக்கு சொல்லி வைப்போம்.

எவ்வளவு கவனமாக இந்தச் சதி வலையை நெய்திருக்கிறார்கள்.

அஸ்ஸாமில் இருந்து மட்டுமே பத்தொன்பது லட்சம் என்றால் இந்தியாவில் இருந்து எத்தனை கோடி?

1)   இவர்களை குடியுரிமை அற்றவர்கள் என்று கூறி என்ன செய்யப் போகிறது மைய அரசு?
2)   இவர்களை அந்தந்த நாடுகளுக்கு கட்த்தப் போகிறதா? 
3)   அப்படிச் செய்வதை ஐநா ஏற்குமா?
4)   ஐநாவே ஏற்றாலும் அந்தந்த நாடுகள் இதை ஏற்குமா?
5)   இப்படியாகப் புலம் பெயர்ந்து வந்தவர்களுக்கு இங்கே பிறந்த பிள்ளைகளும், பேரக் குழந்தைகளும்கூட அகதிகள்தானா?
6)   நாடு கடத்த இயலாத பட்சத்தில் அவர்களை முகாம்களுக்குக் கொண்டுபோவதாக உத்தேசமா?
7)   அத்தனை கோடி மக்களுக்கும் முகாம்கள் கட்டவும் அவர்களைப் பராமரிக்கவும் நிதிவசதி இருக்கிறதா?

போன்ற அய்யங்கள் நிறைய இருக்கிறது.

மதப் பாகுபாடுள்ள, செயல்படுத்தவே இயலாத, உலக மக்களின் சாபத்திற்கு உள்ளாக வேண்டிய நடவடிக்கை இது.

இது இஸ்லாமியர்களுக்கு, ஈழத் தமிழர்களுக்கு எதிரானது என்பதற்காக அல்ல நாம் கவலைப் படுவது. இந்த திருத்தச் சட்டம் இந்தியாவிற்கு எதிரானது.

இது ஆயிரம் விழுக்காடு சரியானதுஎன்கிறார் மாண்பமை பிரதமர்.

ஆயிரம் விழுக்காடு அநீதியானது இந்தக் குடியுரிமை திருத்த மசோதா.

இதை இந்தப் புள்ளியிலேயே கைவிடவேண்டும் என்று மத்திய அரசைக் கோருவோம்.

இதற்கான வன்முறையற்ற எந்த வடிவத்திலான எதிர்விணையோடும் கரம் கோர்ப்போம்.

நன்றி : காக்கை  ஜனவரி 2020




Labels